Konwerter XML na JSON Online

XML pozwala zarowno elementom podrzednym, jak i atrybutom przechowywac dane, bez bezposredniego odpowiednika w JSON. Najszerzej przyjeta konwencja (uzywana przez xml2js w Node.js, xmltodict w Pythonie i JAXB w Javie) polega na poprzedzeniu atrybutow znakiem @: element <user id="42" role="admin"> staje sie {"user": {"@id": "42", "@role": "admin"}}. Tresc tekstowa elementow mieszanych (tych posiadajacych zarowno atrybuty, jak i tekst) jest umieszczana pod kluczem #text: <title lang="pl">Witaj</title> staje sie {"title": {"@lang": "pl", "#text": "Witaj"}}. Konwencja ta jest zgodna ze specyfikacja BadgerFish i najpoularniejszymi narzeddziami ekosystemu.

W XML stworzenie wielu elementów rodzenskich o tej samej nazwie jest jak najbardziej prawidlowe: <items><item>A</item><item>B</item></items>. JSON nie moze reprezentowac wielu identycznych kluczy w tym samym obiekcie (co byloby nieprawidlowym JSON zgodnie z RFC 7159). Standardowym rozwiazaniem jest grupowanie ich w tablice: {"items": {"item": ["A", "B"]}}. Dobry konwerter automatycznie wykrywa powtarzajace sie elementy i konwertuje je na tablice, nawet gdy sa tylko dwa. Moze to powodowac niespojnosci, jesli czasami wystepuje jeden element, a czasami kilka: JSON mialbys ciag w jednym przypadku, a tablice w innym. Rozwiazaniem jest zawsze normalizowanie na tablice dla pol, ktore moga sie powtarzac.

Przestrzenie nazw XML (zdefiniowane przez W3C w 'Namespaces in XML 1.0', opublikowane w styczniu 1999, zmienione w sierpniu 2006) to funkcja XML bez odpowiednika w JSON. Najczestszym sposobem reprezentacji jest uwzglednienie prefiksu przestrzeni nazw jako czesci nazwy klucza: element <soap:Body xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"> staje sie {"soap:Body": {...}}. Deklaracje przestrzeni nazw (xmlns:prefix="uri") sa traktowane jako atrybuty i pojawiaja sie jako @xmlns:prefix. W przypadkach uzycia, jak migracja SOAP na REST, gdzie przestrzenie nazw sa wszechobecne, czesto wymagane jest post-przetwarzanie w celu usuniecia prefiksow przestrzeni nazw z wynikowego JSON.

CDATA (Character Data) to specjalna sekcja XML, ktora pozwala wlaczac tekst zawierajacy normalnie zarezerwowane znaki (< > & ' ") bez uzywania encji XML (&lt; &gt; &amp;). Skladnia to <![CDATA[tresc tutaj]]>. CDATA jest czesto uzywane do wlaczania HTML, JavaScript, SQL lub dowolnego tekstu ze znakami specjalnymi wewnatrz elementu XML. Podczas konwersji do JSON tresc CDATA jest traktowana jako zwykly tekst: sekcje CDATA sa zastepowane ich trescia bez znacznikow, a wynik jest umieszczany jako normalny ciag w wartosci pola JSON. Jezeli XML zawiera <description><![CDATA[<b>Pogrubiony tekst</b>]]></description>, wynikowy JSON to {"description": "<b>Pogrubiony tekst</b>"}.

Konwersja odbywa sie w Twojej przegladarce przy uzyciu natywnego DOMParser przegladarki do parsowania XML i niestandardowego serializatora JSON. DOMParser moze obsluzyc pliki XML o wielkosci kilkudziesieciu MB w nowoczesnych przeglarkach (Chrome, Firefox, Edge). W przypadku duzych plikow (powyzel 10 MB) proces moze zajac kilka sekund. W przypadku bardzo duzych plikow XML (powyzel 100 MB, jak mapy witryn z setkami tysiecy adresow URL lub zrzuty baz danych XML) zalecamy narzedzia strumieniujace, takie jak xml2json w Node.js ze strumieniami, xmltodict w Pythonie z trybem iterparse biblioteki xml.etree lub procesor Saxon do XML klasy korporacyjnej.