Dostosuj Jasność Obrazu Online

Jasność to liniowa korekta, która dodaje lub odejmuje tę samą wartość równomiernie do każdego piksela. Dodanie +30 jasności oznacza, że każdy kanał R, G i B otrzymuje dokładnie +30, co rozjaśnia obraz, ale jednocześnie wypala światła. Ekspozycja jest natomiast korektą multiplikatywną, która uwzględnia tonalne relacje między pikselami: zwiększenie o 1 EV (wartość ekspozycji) podwaja wartość każdego piksela (×2), naśladując sytuację, gdy aparat otrzymuje dwa razy więcej światła. Korekty ekspozycji dają bardziej naturalne rezultaty, ponieważ lepiej zachowują kontrast w cieniach i światłach. W profesjonalnej korekcie fotograficznej ekspozycja jest zawsze lepsza od liniowej jasności.

Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych (WCAG 2.1) definiują wymagania dotyczące kontrastu kolorów, aby tekst był czytelny dla osób ze słabym wzrokiem lub ślepotą barw. Poziom AA wymaga minimalnego współczynnika kontrastu 4,5:1 dla zwykłego tekstu i 3:1 dla dużego tekstu (≥18 pt lub ≥14 pt pogrubionego). Poziom AAA wymaga odpowiednio 7:1 i 4,5:1. Wzór wykorzystuje względną luminancję: (L1 + 0,05) / (L2 + 0,05), gdzie L jest obliczane z użyciem wag percepcyjnych (0,2126R + 0,7152G + 0,0722B). Narzędzia takie jak Colour Contrast Analyser firmy TPGi automatycznie sprawdzają, czy dana kombinacja kolorów spełnia wymagania WCAG.

Najczęstszą przyczyną jest błędna kalibracja wyświetlacza: monitory komputerowe i telefony mają różne profile kolorów (sRGB, P3, AMOLED) z różnymi poziomami jasności, gamma i gamut kolorów. Telefony AMOLED mają zazwyczaj bardzo wysoki kontrast i głęboką czerń, przez co zdjęcia z dużą ilością cieni wyglądają niemal całkowicie czarno. Drugą przyczyną jest nieprawidłowe zarządzanie kolorami: jeśli obraz został stworzony z profilem P3 (szerszy gamut) i wyświetlany jest na urządzeniu, które interpretuje dane jako sRGB, kolory stają się ciemniejsze i bardziej przytłumione. Profesjonalnym rozwiązaniem jest kalibracja monitora kolorymetrem i eksportowanie obrazów z osadzonym profilem sRGB dla maksymalnej zgodności.

Niedoświetlone zdjęcie ma większość informacji tonalnych skompresowanych w cieniach histogramu. Najskuteczniejsza korekta to nie zwykłe zwiększenie jasności, lecz kombinacja: (1) Zwiększenie ekspozycji lub cieni w celu odzyskania szczegółów w ciemnych obszarach. (2) Delikatna krzywa S dodająca kontrast. (3) Regulacja poziomów (poziomy wejściowe) przez przesunięcie białego punktu w lewo, do miejsca gdzie zaczynają się rzeczywiste dane histogramu. (4) Lekkie zwiększenie wyrazistości w celu odzyskania mikrokontrastu w szczegółach. Jeśli niedoświetlenie jest skrajne (ponad 3 stopnie), cyfrowy szum w odzyskanych cieniach może być nie do zaakceptowania, szczególnie na zdjęciach wykonanych przy wysokim ISO.

Nasycenie zwiększa intensywność wszystkich kolorów równomiernie — przesuwa każdy kolor w stronę jego najczystszej, najbardziej intensywnej wersji, niezależnie od tego, jak już jest nasycony. Stosowane nadmiernie, odcienie skóry i już nasycone kolory stają się plastikowe i nienaturalne. Żywość (nazywana 'Intensidad' w hiszpańskim interfejsie Adobe Lightroom) to inteligentna wersja nasycenia: zwiększa je preferencyjnie dla mniej nasyconych kolorów, chroniąc odcienie skóry i te bliskie maksymalnemu nasyceniu. Efektem jest wzrost kolorystyczności wyglądający naturalnie. W fotografii portretowej zawsze używaj żywości zamiast nasycenia; w fotografii przyrodniczej lub produktowej obie opcje mogą działać dobrze.